Uniwersytet

Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej został powołany do życia w trudnych czasach, w trzy miesiące po wyzwoleniu Lublina spod okupacji hitlerowskiej. W Lublinie zebrała się znaczna grupa profesorów i innych pracowników naukowych, głównie z ośrodka lwowskiego oraz uczeni, którzy przeżyli okupację na Lubelszczyźnie.

Niektórzy przedstawiciele nauk humanistycznych podjęli pracę w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Przedstawiciele dyscyplin przyrodniczych i medycznych rozpoczęli we wrześniu 1944 r. cykl wykładów powszechnych z różnych dziedzin wiedzy, prowadzonych w gmachu Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego. Cieszyły się one dużą popularnością. W gronie tych uczonych narodziła się koncepcja utworzenia w Lublinie państwowej szkoły wyższej.

Wśród inicjatorów zorganizowania takiej instytucji naukowej prym wiódł prof. Henryk Raabe. 23 października 1944 r. na posiedzeniu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego zdecydowano, że nową placówką naukową będzie Uniwersytet mający za patronkę Marię Curie-Skłodowską (warto wspomnieć, iż rozważano możliwość przyjęcia na patrona Mikołaja Kopernika).